De twee uren levensbeschouwelijke vakken in het officieel onderwijs blijven bestaan. Tot daar het goede nieuws voor onze leerkrachten die deze vakken geven. In het regeerakkoord stond immers dat de twee uren levensbeschouwelijke vakken zouden worden omgezet in twee uren interlevensbeschouwelijke dialoog. De reden die hiervoor werd aangehaald was dat deze vakken moeilijk te organiseren zijn. Het is een probleem om voor die vele verschillende levensbeschouwingen lessenroosters op te stellen en voldoende lokalen te voorzien en bovendien is er ook nog eens een lerarentekort.
Toen begon de discussie in de Vlaamse regering, vijf maanden stond dit geagendeeerd, maar het ei werd niet gelegd. De ene partij wou de uren levensbeschouwing houden zoals het was, een andere partij wou het regeerakkoord onverkort uitgevoerd zien en nog een andere partij kreeg het er warm noch koud van.
Het uiteindelijke compromis roept vooral veel vragen op. Zal de initiële doelstelling van deze hervorming – het gemakkelijker organiseren van deze vakken – worden behaald met dit voorstel? Men voert een ver doorgedreven flexibiliteit in voor het organiseren van de levensbeschouwelijke vakken. Elke school mag nu kiezen hoe de vakken levensbeschouwing worden ingericht, 2 uren per week, 4 uren per 14 dagen of 8 uren per maand. Elk levensbeschouwelijk vak mag ook binnen de schooluren op een ander tijdstip worden gegeven. Los van de bedenking of het verantwoord is om leerlingen een volledige dag eenzelfde vak te geven, vragen wij ons af of dit systeem de organisatorische problemen zal oplossen.
Daarnaast zal men de uren levensbeschouwelijke vakken ook kunnen overdragen van de ene naar de andere school. Leerlingen zullen deze vakken dus kunnen volgen in een andere school. In het secundair onderwijs zullen ze ook via interactief afstandsonderwijs kunnen georganiseerd worden.
Ten slotte zal men klasgroepen over de leerjaren en graden heen kunnen samenzetten uiteraard met grotere groepen tot gevolg. We kunnen ons terecht de vraag stellen of deze vakken geschikt zijn om in overvolle klassen te onderwijzen. In een levensbeschouwelijk vak leert men kritisch te denken, leert men zijn mening te vormen, leert men een ander zijn mening te respecteren, leert men te reflecteren over soms heel gevoelige thema’s, kortom men leert er compententies die vaak heel eigen zijn aan levensbeschouwelijke vakken.
Al deze maatregelen moeten ervoor zorgen dat de 100 miljoen besparingen die in het centenboekje ten laste van de levensbeschouwelijke vakken waren voorzien, ook gerealiseerd worden.
Wat zal dit betekenen voor onze leerkrachten levensbeschouwelijke vakken? De concrete gevolgen zullen we pas echt kennen wanneer het besluit met de leerlingencoëfficient en de splitsingsnorm gepubliceerd wordt. De omkadering bepaalt immers voor hoeveel leerlingen men een leerkracht kan aanstellen.
Dat de regering maximale kansen op een andere betrekking binnen het onderwijs wil voorzien voor de leerkrachten levensbeschouwelijke vakken die lesuren verliezen, voorspelt niet veel goeds. Het decreet biedt de schoolbesturen immers de mogelijkheid om een personeelslid zijn anciënniteit voor levensbeschouwelijke vakken te laten meenemen naar een ander vak of een ander ambt.
ACOD Onderwijs betreurt dat de regering een besparing van 100 miljoen euro wil realiseren ten koste van de levensbeschouwelijke vakken. Vandaag zijn veel leerkrachten levensbeschouwelijke vakken aangesteld in meer dan een school. Dat betekent voor hen niet alleen meer verplaatsingen, maar ook meer extra taken zoals klassenraden, toezichten, restaurantdagen en dergelijke. Dit probleem stelt zich het scherpst wanneer deze scholen tot verschillende schoolbesturen (scholengroepen, gemeentebesturen, …) of scholengemeenschappen behoren en er geen overkoepelende afspraken gemaakt zijn. Het personeelslid is hiervan vaak twee keer het slachtoffer, want het moet soms kiezen voor de ene of de andere school en kiezen betekent hier ook altijd verliezen; de ene directie is tevreden, de andere ziet het als een misprijzen van haar school.
Door het aantal uren levensbeschouwelijke vakken per school te reduceren, zullen nog meer leerkrachten in (nog) meer verschillende scholen aangesteld worden en zullen deze problemen nog toenemen.
Daarom zal ACOD Onderwijs de onderhandeling over het Decreet Levensbeschouwing als een opportuniteit grijpen en voor ijveren voor een sluitende regelgeving die deze leerkrachten beschermt tegen het teveel aan extra’s die ze (nu reeds) in al die verschillende scholen opgelegd krijgen.
|
Nancy Libert algemeen secretaris Wil je de auteur contacteren? Stuur haar dan een e-mail. |